G-VTS01WKM1N

Aan boord van de Transiberiana d’Italia in winters Abruzzo

Transiberiana d'Italia Abruzzo © Claudia ZaninDe regione Abruzzo heeft lang geleden mijn hart gestolen. Waarom? Omdat de tijd er echt heeft stil gestaan, vooral als je het binnenland in gaat. De nostalgische trein Transiberiana Express sluit daar perfect bij aan. Slow travelend doorkruisen de uit de jaren 1920/1930 afkomstige rijtuigen de ruige en onherbergzame natuur van dit ten oosten van Roma liggend gewest. Normaliter zijn de vlakte in december bedolven onder een dik pak sneeuw – daar dankt de trein ook zijn naam aan. Een föhnwind heeft deze helaas, net voor mijn aankomst, grotendeels doen smelten. Het klimaat verandert…

Slow Travel train experience

Transiberiana Express Abruzzo © Claudia ZaninAan boord van een nostalgische wagon zie ik het ene mooie uitzicht na het andere aan me voorbijglijden. Mijn slow travel train experience is in de decembermaand. Maar het programma blijkt elke paar maanden te wisselen. De trein doet dan andere soste, haltes, aan.

Het leuke van de trein is dat je zelfs, na reservering, je fiets kunt meenemen. Zo kun je de prachtige omliggende natuur en plaatjes ontdekken in de natuurparken waar de trein doorheen rijdt. De lengte van de stops maken dit mogelijk. Wij hadden geen fiets mee; we hebben op een andere dag kunnen wandelen en fietsen in diverse natuurparken van Abruzzo. Ook een aanrader, trouwens. Er zijn echt zoveel leuke, bijzondere activiteiten te doen in Abruzzo!

Transiberiana d'Italia Sulmona © Claudia Zanin

De Transiberiana d’Italia vertrekt vanuit Sulmona

De trein vertrekt ’s ochtends vroeg uit Sulmona. De avond tevoren arriveer ik helaas pas laat. De winkels zijn al gesloten. Jammer want ik had mijn zinnen gezet op de confetti waar Sulmona zo beroemd om is. Bij elke battesimo, doop, of matrimonio, huwelijk, krijg je wel een zakje van die gesuikerde amandelen. De confetti na afloop van het diner smaken goed. Dat wordt una bella scusa, een mooie smoes, om in de toekomst nog eens terug te gaan. Een passeggiata door het stadje, na etenstijd bevestigt dat. Sulmona ervaar ik als een verrassing.

Op het station van Sulmona wacht een folkloristische groep ons op. Ze trekken tijdens de treinreis van wagon naar wagon en zorgen voor een boel allegria, vrolijkheid. Klinkt misschien vijftig plus, maar geloof me: het is prachtig om mee te maken. Het geeft een extra dimensie aan je bezoek. En misschien zelfs een kippenvelmomentje.

Transiberiana d'Italia © Claudia Zanin

Winterwonderland

In de decembermaand geniet je tijdens een ritje met de Transiberiana d’Italia van la magia dell’atmosfera natalizia, de magische kerstsfeer. De prachtige omgeving wordt afgewisseld met stops op plaatsjes met mercatini natalizi, kerstmarktjes, af. Je loopt langs de casette addobbate, versierde huisjes, bekijkt de uitgestalde kerststalletjes, geniet van lekkernijen en snuisterijen. De sfeervolle kerstverlichting komt in deze donkere dagen goed tot zijn recht.

Roccaraso

Onze eerste stop is in Roccaraso, een bij Italianen geliefde wintersportdorp. In de decembermaand is er een langgerekte en uitgebreide kerstmarkt. Er is genoeg tijd om deze te bezoeken. En om de uitgestalde kerststalletjes te bekijken. Een bezoek aan het huis van Babbo Natale hoort er ook bij. We struinen rond, drinken een cioccolata calda en snoepen van de in de buitenlucht gegrilde arrosticini abbruzesi. We hebben zelfs nog tijd voor due passi, een kleine wandeling.

Arrosticini abruzzesi © Claudia Zanin

Genieten van lekkernijen en snuisterijen

De trein wacht ondertussen geduldig op het station. Dat geeft gelijk de gelegenheid om de oude stoomlocomotief eens goed te bekijken. De hedendaagse locomotieven kunnen het gewicht van de wagons in combinatie met het te overbruggen hoogteverschil niet aan. Van 350 meter boven de zeespiegel gaan de treinwagons namelijk naar 1260 meter boven de zeespiegel.

Transiberiana d'Italia Abruzzo © Claudia Zanin Transiberiana Express Abruzzo © Claudia Zanin

Campo di Giove

Campo di Giove © Claudia Zanin Campo di Giove © Claudia Zanin

De volgende stop is het station van Campo di Giove. De bomen langs de weg naar het oude centrum bevatten vrolijke boomknuffelbreisels. Het eeuwenoude op een heuvel gelegen plaatsje leent zich om doorheen te dwalen. De oude stenen huizen rijzen omhoog in de smalle straatjes. Een heerlijke plek om rond te dwalen, winkeltjes met artigianato, ambachtelijke spulletjes, af te struinen en foto’s te maken. Een wirwar aan steegjes leidt uiteindelijk naar het historisch dorpsplein. Een klein kerstmarktje, een vuurkorf en kleurige lichtjes zorgen voor een incantevole, sprookjesachtig mooi, geheel.

Campo di Giove © Claudia Zanin

Bij het bestellen van een Vov, een soort van warme advocaat met slagroom, raak ik in gesprek met twee mannen die het kraampje bestieren. Ik ben benieuwd of ze hier wonen. De een is opgegroeid in Campo di Giove maar is het later ontvlucht. Hij vertelt dat ie na diverse omzwervingen zijn bruisende leven in Ibiza achter zich heeft gelaten en besloten heeft terug te keren naar het dorp waar zijn familie generatieslang woont. Het contrast kan haast niet groter zijn. Maar het is de rust, ruimte en natuur die de doorslag gaven, zo vertelt hij.

Campo di Giove © Claudia Zanin

Daarin staat hij niet alleen: tal van abruzzesi die verbonden zijn met het toerisme blijken uit liefde voor hun geliefde Abruzzo terug te keren. De heren verdienen ondertussen de kost met het organiseren van tal van sportieve activiteiten. En dus ook met het bestieren van een barretje. Als ik hen vertel dat Campo di Giove me doet denken aan Santo Stefano di Sessanaio dat vroeger ook een enorme leegloop kende, vertelt hij tot mijn plezier dat Campo di Giove nu ook met een Albergo diffuso bezig is. Een prachtige manier om meer leven in de brouwerij te krijgen, maar wel kleinschalig, dat is de voorwaarde.

Panchina gigante

Aan de rand van Campo di Giove staat een panchina gigante, gigantisch groot bankje. Je geniet er van een prachtig uitzicht en maakt je tegelijkertijd bewust van de nietigheid van de mens in het omliggende berglandschap.

Panchina Gigante, Campo di Giove © Claudia Zanin

De trein brengt ons uiteindelijk weer terug in Sulmona. Moe van de vele indrukken en een hele ervaring rijker stappen we uit. Mijn conclusie: je kunt inderdaad ook genieten van wintersport zonder de ski’s onder te binden. En om, net zoals ze in Abruzzo ook uitdragen: ‘Un altra montagna è possibile’, de bergen op een andere manier beleven. Sterker nog: deze invalshoek doet je zelfs intenser genieten van de natuur en rust.

Leestip: Italie.nl Abruzzo-special

Transiberiana Express Abruzzo © Claudia Zanin

© Foto’s: Claudia Zanin

De activiteiten en het artikel zijn mede mogelijk gemaakt door Bikelife.

Boek je vakantie en activiteiten in Abruzzo

Bekijk en boek hotels, activiteiten, workshops en belevenissen via de landkaart. Om activiteiten in plaats van hotels te zien, gebruik je de filters (de drie verticale streepjes) bovenin de kaart. Gebruik vervolgens de pijltjestoetsen om te selecteren wat je wilt zien. Verfijn desgewenst het resultaat door daarna meer criteria aan te vinken.

Verder lezen over dit onderwerp:

Amerikaans paardrijden in Italië

Eigenlijk kwamen we er per ongeluk. Zoonlief wilde graag paardrijden op vakantie. Ik had daarom wat voorwerk gedaan en op internet gezocht naar equitazione, paardrijden, maar dan zie je dat er meer is dan Google je voorschotelt. Ik had op de website van de regione Friuli Venezia-Giulia (noord-oost Italië) weliswaar een lijst met maneges gevonden

Slow travel in Tirano, Valtellina

Deze reis brengt me naar Tirano. Tirano? Nog nooit van gehoord! Even googlen dus. Ik zie alleen maar afbeeldingen van een kathedraal. Nou, het zal me benieuwen… Nu, na afloop, weet ik eens te meer dat Google niet je beste reismaatje is. Dat is namelijk Francesca, mijn steun en toeverlaat voor deze trip. Ze is

Vakantie aan het Levico meer

Het Lago di Levico ligt vlakbij het drukkere, en bij veel Nederlanders populaire Lago di Caldonazzo (regione Trentino-Alto Adige, Noord Italië). Omdat we juist graag vakantie vieren tussen de Italianen, kiezen we Levico als uitvalsbasis. Een uitstekende keuze, want in Valsugana-Lagorai kun je heerlijk (berg)wandelen en fietsen, maar ook in de natuur genieten van kunst

Arte Sella – kunst boven op de berg

Kunst en natuur – wat kan dat elkaar enorm versterken! Ik had als wel eens een tv-programma gezien van Ivo Niehe waarbij gigantische kunstwerken in een landschapstuin stonden. Maar sta je zelf tussen dat soort immense kunstwerken, dan is het nog véél imposanter. En ook al heb je normaliter niet echt veel met kunst, toch

Suppen op het Lago di Caldonazzo

Het Lago di Caldonazzo blijkt het grootste meer van Valsugana te zijn en bovendien het grootste meer dat helemaal in Trentino ligt. Ondanks dat het meer 450 meter boven zeeniveau ligt, is het een van de warmste meren van Zuid Europa. Gelukkig maar, want ik ben een koukleum! Het schijnt dat de watertemperatuur al vanaf

Je eigen terrazzo-tafelblad maken, hoe cool is dat!?

In de jaren twintig van de vorige eeuw kwamen heel wat Noord-Italianen naar Nederland. Een van de beroepen die zij beoefenden, was die van terrazziere, terrazzo-werker. In tal van kerken maar ook in huizen uit de jaren dertig stortten zij de vloer. Je weet wel, die gespikkelde vloeren, veelal in zwart-wit. Claudia’s opa was terrazziere,

I love Alfa Romeo – Spettacolo sportivo

Als ik aan Alfa Romeo denk, dan denk ik aan mijn vader. Als échte Italiaan was ie op-en-top chauvinistisch. Er kwam dan ook geen andere auto in dan een Italiaan. Eerst Fiat, maar dat kan ik me niet echt herinneren, daar was ik te klein voor, en daarna Alfa. En nu ik ouder ben, snap

Rondje varen op het Gardameer

Hoe vaak gebeurt het niet dat je wél iets ziet maar toch ook weer niet. Je brein registreert simpelweg niet dat de situatie vreemd is. Dat overkwam mij dus aan het Lago di Garda [Gardameer]. We waren door vrienden uitgenodigd om een rondje varen op dit gigantische meer. Nu ga je in Nederland in dat

EK Beachvolleybal 2014 Cagliari

Hoe bijzonder balen is dat… Mocht ik naar het EK Beachvolleybal in Cagliari, mis ik vervolgens de voor mij persoonlijk ongetwijfeld spannendste wedstrijd. Die bleek te worden gespeeld toen ik al thuis was. De Nederlandse dames Madelein Meppelink en Marleen van Iersel streden tegen de Italiaanse dames Marta Menegatti en Viktoria Orsi Toth voor een plek

Blij van klassieke Italiaanse auto’s

Telkens als ik oude auto’s zie, gaat mijn hart sneller kloppen. Helemaal als het klassiekers zijn… Of het nou oude Italiaanse auto’s zijn of iets anders: ik word er blij van. Het prachtige design, het dashboard, de lampen, lijnen, afwerking… Ik smelt weg, en dat terwijl ik niets geef om hedendaagse auto’s… Ik betrap mezelf

Vorige Volgende