G-VTS01WKM1N

Aan boord van de Transiberiana d’Italia in winters Abruzzo

Transiberiana d'Italia Abruzzo © Claudia ZaninDe regione Abruzzo heeft lang geleden mijn hart gestolen. Waarom? Omdat de tijd er echt heeft stil gestaan, vooral als je het binnenland in gaat. De nostalgische trein Transiberiana Express sluit daar perfect bij aan. Slow travelend doorkruisen de uit de jaren 1920/1930 afkomstige rijtuigen de ruige en onherbergzame natuur van dit ten oosten van Roma liggend gewest. Normaliter zijn de vlakte in december bedolven onder een dik pak sneeuw – daar dankt de trein ook zijn naam aan. Een föhnwind heeft deze helaas, net voor mijn aankomst, grotendeels doen smelten. Het klimaat verandert…

Slow Travel train experience

Transiberiana Express Abruzzo © Claudia ZaninAan boord van een nostalgische wagon zie ik het ene mooie uitzicht na het andere aan me voorbijglijden. Mijn slow travel train experience is in de decembermaand. Maar het programma blijkt elke paar maanden te wisselen. De trein doet dan andere soste, haltes, aan.

Het leuke van de trein is dat je zelfs, na reservering, je fiets kunt meenemen. Zo kun je de prachtige omliggende natuur en plaatjes ontdekken in de natuurparken waar de trein doorheen rijdt. De lengte van de stops maken dit mogelijk. Wij hadden geen fiets mee; we hebben op een andere dag kunnen wandelen en fietsen in diverse natuurparken van Abruzzo. Ook een aanrader, trouwens. Er zijn echt zoveel leuke, bijzondere activiteiten te doen in Abruzzo!

Transiberiana d'Italia Sulmona © Claudia Zanin

De Transiberiana d’Italia vertrekt vanuit Sulmona

De trein vertrekt ’s ochtends vroeg uit Sulmona. De avond tevoren arriveer ik helaas pas laat. De winkels zijn al gesloten. Jammer want ik had mijn zinnen gezet op de confetti waar Sulmona zo beroemd om is. Bij elke battesimo, doop, of matrimonio, huwelijk, krijg je wel een zakje van die gesuikerde amandelen. De confetti na afloop van het diner smaken goed. Dat wordt una bella scusa, een mooie smoes, om in de toekomst nog eens terug te gaan. Een passeggiata door het stadje, na etenstijd bevestigt dat. Sulmona ervaar ik als een verrassing.

Op het station van Sulmona wacht een folkloristische groep ons op. Ze trekken tijdens de treinreis van wagon naar wagon en zorgen voor een boel allegria, vrolijkheid. Klinkt misschien vijftig plus, maar geloof me: het is prachtig om mee te maken. Het geeft een extra dimensie aan je bezoek. En misschien zelfs een kippenvelmomentje.

Transiberiana d'Italia © Claudia Zanin

Winterwonderland

In de decembermaand geniet je tijdens een ritje met de Transiberiana d’Italia van la magia dell’atmosfera natalizia, de magische kerstsfeer. De prachtige omgeving wordt afgewisseld met stops op plaatsjes met mercatini natalizi, kerstmarktjes, af. Je loopt langs de casette addobbate, versierde huisjes, bekijkt de uitgestalde kerststalletjes, geniet van lekkernijen en snuisterijen. De sfeervolle kerstverlichting komt in deze donkere dagen goed tot zijn recht.

Roccaraso

Onze eerste stop is in Roccaraso, een bij Italianen geliefde wintersportdorp. In de decembermaand is er een langgerekte en uitgebreide kerstmarkt. Er is genoeg tijd om deze te bezoeken. En om de uitgestalde kerststalletjes te bekijken. Een bezoek aan het huis van Babbo Natale hoort er ook bij. We struinen rond, drinken een cioccolata calda en snoepen van de in de buitenlucht gegrilde arrosticini abbruzesi. We hebben zelfs nog tijd voor due passi, een kleine wandeling.

Arrosticini abruzzesi © Claudia Zanin

Genieten van lekkernijen en snuisterijen

De trein wacht ondertussen geduldig op het station. Dat geeft gelijk de gelegenheid om de oude stoomlocomotief eens goed te bekijken. De hedendaagse locomotieven kunnen het gewicht van de wagons in combinatie met het te overbruggen hoogteverschil niet aan. Van 350 meter boven de zeespiegel gaan de treinwagons namelijk naar 1260 meter boven de zeespiegel.

Transiberiana d'Italia Abruzzo © Claudia Zanin Transiberiana Express Abruzzo © Claudia Zanin

Campo di Giove

Campo di Giove © Claudia Zanin Campo di Giove © Claudia Zanin

De volgende stop is het station van Campo di Giove. De bomen langs de weg naar het oude centrum bevatten vrolijke boomknuffelbreisels. Het eeuwenoude op een heuvel gelegen plaatsje leent zich om doorheen te dwalen. De oude stenen huizen rijzen omhoog in de smalle straatjes. Een heerlijke plek om rond te dwalen, winkeltjes met artigianato, ambachtelijke spulletjes, af te struinen en foto’s te maken. Een wirwar aan steegjes leidt uiteindelijk naar het historisch dorpsplein. Een klein kerstmarktje, een vuurkorf en kleurige lichtjes zorgen voor een incantevole, sprookjesachtig mooi, geheel.

Campo di Giove © Claudia Zanin

Bij het bestellen van een Vov, een soort van warme advocaat met slagroom, raak ik in gesprek met twee mannen die het kraampje bestieren. Ik ben benieuwd of ze hier wonen. De een is opgegroeid in Campo di Giove maar is het later ontvlucht. Hij vertelt dat ie na diverse omzwervingen zijn bruisende leven in Ibiza achter zich heeft gelaten en besloten heeft terug te keren naar het dorp waar zijn familie generatieslang woont. Het contrast kan haast niet groter zijn. Maar het is de rust, ruimte en natuur die de doorslag gaven, zo vertelt hij.

Campo di Giove © Claudia Zanin

Daarin staat hij niet alleen: tal van abruzzesi die verbonden zijn met het toerisme blijken uit liefde voor hun geliefde Abruzzo terug te keren. De heren verdienen ondertussen de kost met het organiseren van tal van sportieve activiteiten. En dus ook met het bestieren van een barretje. Als ik hen vertel dat Campo di Giove me doet denken aan Santo Stefano di Sessanaio dat vroeger ook een enorme leegloop kende, vertelt hij tot mijn plezier dat Campo di Giove nu ook met een Albergo diffuso bezig is. Een prachtige manier om meer leven in de brouwerij te krijgen, maar wel kleinschalig, dat is de voorwaarde.

Panchina gigante

Aan de rand van Campo di Giove staat een panchina gigante, gigantisch groot bankje. Je geniet er van een prachtig uitzicht en maakt je tegelijkertijd bewust van de nietigheid van de mens in het omliggende berglandschap.

Panchina Gigante, Campo di Giove © Claudia Zanin

De trein brengt ons uiteindelijk weer terug in Sulmona. Moe van de vele indrukken en een hele ervaring rijker stappen we uit. Mijn conclusie: je kunt inderdaad ook genieten van wintersport zonder de ski’s onder te binden. En om, net zoals ze in Abruzzo ook uitdragen: ‘Un altra montagna è possibile’, de bergen op een andere manier beleven. Sterker nog: deze invalshoek doet je zelfs intenser genieten van de natuur en rust.

Leestip: Italie.nl Abruzzo-special

Transiberiana Express Abruzzo © Claudia Zanin

© Foto’s: Claudia Zanin

De activiteiten en het artikel zijn mede mogelijk gemaakt door Bikelife.

Boek je vakantie en activiteiten in Abruzzo

Bekijk en boek hotels, activiteiten, workshops en belevenissen via de landkaart. Om activiteiten in plaats van hotels te zien, gebruik je de filters (de drie verticale streepjes) bovenin de kaart. Gebruik vervolgens de pijltjestoetsen om te selecteren wat je wilt zien. Verfijn desgewenst het resultaat door daarna meer criteria aan te vinken.

Verder lezen over dit onderwerp:

Het Italië-evenement: een aanrader

Mensen vragen me wel eens “Ik ben al eens op Het Italië-evenement geweest, moet ik daar dan weer naartoe, is het dan nog leuk?” Het antwoord is kort en bondig: JA! Toen we Het ItaliëPunt nog hadden, hoefde ik zelf de vraag zelden zelf te beantwoorden, dat deden klanten onderling wel in de winkel. Wat

Genieten in Lecce…

Vorige week regende het hard in Lecce, maar vervolgens wachtte de ontspanning in … mmmmm, wat was dat genieten!

Daar bovenop die berg…

Al jaren komen we in noord Italië, om precies te zijn Friuli Venezia Giulia. Ondanks dat het niet echt een toeristische streek is, ontdekken we jaarlijks iets nieuws. Afgelopen jaar kwamen we voor het eerst in Sauris, een prachtig bergdorp dat ik niet kende anders dan van de overheerlijk gerookte spek. Dit keer leerden we

Mozaiek in Friuli-Venezia Giulia

Ook voor dit jaar staan er weer leuke dingen op de planning tijdens mijn vakantie in Friuli. Een van die dingen is een bezoekje aan mensen die we hebben leren kennen omdat ze veel deden met het natuursteen en marmer. Ze bleken in Nederland uit de buurt te komen, en hebben zich inmiddels in Italia gevestigd. Ze

Wat is dat toch met Friuli en de Friulanen…

Van kindsafaan kom ik in Italia. Wat wil je: mijn ouders zijn allebei Italiaans. Nonna die bij ons inwoonde, had haar roots in Tauriano liggen, een paesino, klein dorpje, in de buurt van Spilimbergo (regione Friuli Venezia Giulia).  Ik kom er nog ieder jaar en geniet nog steeds, of misschien moet ik zeggen, steeds meer!

Overnachtingshotels onderweg naar Italië

Vroeger reden we ’s zomers regelmatig in één ruk naar Italië. Was te doen, we reden om de beurt. Zoonlief sliep nog veel, dus in een uur of twaalf was je op je bestemming. We vonden het fijn niet te hoeven overnachten onderweg, want we wilden zo snel mogelijk op de bestemming zijn. Dat was vroeger… Doordat

De gevolgen van een aardbeving dragen ver…

Zojuist las ik in La Repubblica online dat er een flinke scossa di terremoto, aardbeving, was in Noord-Italië met een epicentrum in Toscana. De aardbeving met een kracht van 5.2 op de schaal van Richter heeft op 10 km diepte plaatsgevonden. Gelukkig zijn er nu (een uur na de aardbeving) bij de vigili del fuoco,

Zo trots als een pauw

Wat heb ik in spanning gezeten de afgelopen weken. Zouden we het succes van de afgelopen twee jaar kunnen verlengen of niet. Toen het verlossende mailtje op de virtuele deurmat viel dat Italie.nl voor de derde keer op een rij de prestigieuze Travvies Webawards in de wacht heeft gesleept, ging ik uit mijn dak. Pfieuw! Eerlijk gezegd kneep

Auto huren, vooraf of ter plekke?

Een van de veelgestelde vragen en vooronderstellingen is dat je ter plekke op het vliegveld goedkoper een auto huurt dan vooraf. Of in combinatie met je ticket. Dat fabeltje wil ik bij deze uit de wereld helpen. Wat is het geval? Het verschil zit ‘m in bijvoorbeeld in het eigen risico, in het feit of

Nat achter de oren

Ik ben nog een beetje nat achter de oren, zo lijkt het wel. En dat ondanks het feit dat ik in 1999 mijn eerste internetpassen zette voor Italie.nl. Achter de schermen waren we toen een heel dik jaar bezig om Italie.nl op te tuigen. Januari 2001 gingen we live. Een spannend moment, dat weet ik

Vorige Volgende