G-VTS01WKM1N

Valsugana in tv programma Rail Away

Valsugana RailawayHet veelbekeken Rail Away tv-programma was afgelopen jaar in Valsugana, de streek waar ook de meren van Caldonazzo en Levico liggen. Dat is genieten voor wie deze groene, uitgestrekte vallei in Trentino al kent. En voor wie het niet kent, is het gelijk een mooie gelegenheid om inspiratie op te doen voor als we weer naar Italië mogen.

Rail Away

Rail Away is fijne slow-tv; het gaat niet alleen over bijzondere spoorlijnen zelf, maar er wordt ook uitgestapt en rondgekeken. De trein slingert zich door het, in dit geval, bergachtig landschap van Trentino. Van het Gardameer gaat het via Rovereto naar de hoofdstad Trento. Onderweg natuurlijk heel wat kastelen, bergtoppen en mooie, blauwe meren. Past goed bij een druilerige avond zoals deze dinsdag.

Uitzending gemist? Ga dan naar NPO Start. Daar kun je een week lang de uitzending over Valsugana, Trentino terugkijken.

Trailer tv-uitzending Rail Away Valsugana

De meren van Caldonazzo en Levico

De meren van Caldonazzo en Levico zijn een geliefde vakantiebestemming voor menig Nederlander. Zelf waren we er ook een aantal keer. Fietsen, wandelen, zeilen, suppen, wijn proeven… stuk voor stuk mooie herinneringen. “Oh,” zegt zoonlief “daar hebben we toch ook ooit een koe geadopteerd?” “Oh, en weet je nog dat kaasmaken bij die malga, dat was ook tof!” Dat was inderdaad zo! Bij het zien van het fotoverslag zijn we weer even een paar jaar terug in de tijd. Leuk wat er in je hoofd gebeurt als je, in dit geval, de naam Valsugana hoort. De herinneringen buitelen over elkaar heen. “Weet je nog toen…” gaat het vervolgens.

Mijn favoriete activiteiten in Valsugana

Mijn favorieten zijn denk ik wel het mountainbiken in Val Campelle, dat was echt tof. Maar ook de bergwandeling naar de Piz di Levico blijft me bij: best pittig maar leuk én een tof uitzicht daarboven. Manlief heeft wat met geschiedenis, dus die komt met de herinnering aan de wandeling naar Forte Busa Grande. En natuurlijk het zeilen op het Lago di Caldonazzo. Al mijmerend schiet mij ook nog het imposante Artesella te binnen met natuurlijke kunstinstallaties boven op een bergkam en in een bos.

De persoonlijke reisverslagen vind je terug in dit blog. Toeristische achtergrondinformatie en leuke doe-tips vind je in de Valsugana-special op Italie.nl; daar staan ook een paar fotoverslagen. En natuurlijk is de website van Valsugana zelf ook een bron voor inspiratie en informatie.

Veel kijkplezier vanavond! Ik denk dat wij een mooi flesje wijn uit Valsugana open trekken, gekocht bij een leuke wijnproeverij. We proosten dan ongetwijfeld op de mooie herinneringen aan Valsugana en maken gelijk ook maar weer plannen voor als we weer naar Italië mogen…

Verder lezen over dit onderwerp:

Agritur Solasna

Omdat we gaan skiën in het Skirama Dolomiti skigebied en elke dag een ander deelgebied willen ontdekken, kiezen we voor een accommodatie die strategisch ligt en waar we bij ’thuiskomst’ niet meer de deur uit hoeven. Na het zoveelste enthousiaste verhaal nemen we de proef op de som en reizen af naar Agritur Solasna in

Skiën in Peio

De laatste dag van onze vierdaagse bij Skirama moet ik aandringen binnen het gezin. Zoveel Italianen die we spreken, zeggen dat we Peio zeker niet mogen overslaan. Het ligt in het Parco Nazionale dello Stelvio. Het op 1400 meter hoogte gelegen, afgelegen dorp Peio Fonti doet denken aan vroeger; het is klein en knus. In

Skiën bij Madonna di Campiglio

De derde dag besluiten we te gaan kijken hoe het is in Madonna di Campiglio. We parkeren de auto op de boven Madonna di Campiglio gelegen pas: Campo Carlo Magno. We weten dat vanuit daar de skilift naar de Passo Grosté gaat, op 2443 meter, onder het rotsmassief. Het is dus sneller en wie weet

Skiën vanuit Marilleva

Het in Val di Sole gelegen Marilleva is een ander dalstation van Skirama Dolomiti. Via dit dalstation kom je op de skipistes van Folgarida-Marilleva. Marilleva bestaat feitelijk uit twee verschillende stations, het dalstation Marilleva 900 en Marilleva 1400, een station hoger op de berg. We besluiten niet meer te rijden dan noodzakelijk, dus zetten de

Skiën bij Folgarida

Daolasa is de naam van het in het Val di Sole gelegen dalstation dat leidt naar de skipistes van Folgarida, horend bij het grotere Skirama Dolomiti. Het is natuurlijk het minst bekende dalstation; wat wil je als je moet concurreren met het ook tot Skirama behorende Madonna di Campiglio. Dat onbekende resulteert wel in een

Help, de Panettone is thuis alwéér op voor Kerst!

En ook dit jaar is het weer niet gelukt om van de Panettone af te blijven. En om heel eerlijk te zijn is de Pandoro (de versie zonder sukade en rozijntjes) ook al aangebroken… Het is zo lekker bij een vers gezette cappuccino of een dampende espresso… Het is overigens niet voor het eerst dat

Amatrice, alles voor het goede doel…

Een bijzonder verhaal over mamma Graziella, dochtertje Elisa en hun actie om geld te doneren voor het door de aardbeving getroffen en grotendeels verwoeste Amatrice. Een toonbeeld van hoe je als individu het verschil kunt maken. Soms ontmoet je mensen die indruk maken door hun bijzondere verhaal Graziella Wobben is er een van, of eigenlijk

Boer zoekt vrouw – Wim & Marit in Italie

Bij de uitzending van Boer zoekt vrouw op zondagavond 25 november was te zien dat Wim en Marit samen in Noord Italie, om precies te zijn, in Valsugana waren. Het deed mij terugdenken aan onze eigen ervaringen in deze afwisselende streek van Trentino-Alto Adige. Onze uitvalsbasis was een heerlijk hotel met uitzicht op het Lago

Burning Dolomites

© Foto: Frank Heuer Het zien van de Burning Dolomites is een van de dingen van mijn bucketlist. Dit indrukwekkende natuurverschijnsel is jaarlijks vanaf half september te zien in Val Gardena. Als je mazzel hebt natuurlijk, want het weer moet ook meezitten. Bucketlist In mijn geval zat het weer wél mee, maar niet op de

Partizanenlied Bella Ciao

Ik herinner me dat bij ons vroeger thuis de tranen over het gezicht van mijn moeder biggelden bij het horen van het partizanenlied ‘Bella Ciao’. Ik vond het een afschuwelijk lied, niet alleen omdat ik zag dat het haar nog steeds raakte en dus verdriet deed, maar ook door de snerpende stem van de vertolkster.