Op vakantie in Italie: naar het ziekenhuis

Buh de EHBO © Claudia ZaninTja, en dan ben je op vakantie en word je ziek… als je dat wel eens is overkomen, weet je hoe beroerd dat is. Je zit natuurlijk met een taalbarrière over je klachten. Én je zit met zorgen hoe het financieel geregeld is. Als je bij de pronto soccorso, eerste hulp, belandt, is het helemaal spannend, zo heb ik gemerkt. Ik spreek dan wel vloeiend Italiaans, maar toch…

© Foto: Claudia Zanin

Naar het ziekenhuis

Het is alweer heel wat jaar geleden dat ik in Italië in het ospedale, ziekenhuis, belandde. Van de Eerste Hulp in het nabijgelegen ziekenhuis in Spilimbergo werd ik naar het ziekenhuis in Pordenone doorverwezen. Daar belandde ik bij de otorinolaringoiatra, keel-, neus- en oorarts; ook wel otorino genoemd.

Het feit dat ik Italiaans ben en spreek, werkte in dit geval niet echt mee. De medische termen vlogen om mijn oren en ik vroeg om uitleg. De medico, arts, keek me niet begrijpend aan: hoe dom kun je zijn als je de basistermen niet weet, zal ze wellicht hebben gedacht.

aan het infuus in het ziekenhuis in Italie
© Foto: Hiroshi Tsubono

De handelingen van de arts waren niet bepaald zachtzinnig en prettig; de uitkomst was gelukkig heel wat beter dan waar ik bang voor was. De verordening van de arts: je moet nú aan het flebo, infuus. Na het aanleggen ervan was het devies: riposare, rusten. Daar lig je dan op zaal. Ik was vanuit huis vertrokken zonder ontbijt en was onvoorbereid. Niets te lezen bij me, niets te eten, niets te drinken. De infermiera, verpleegster, was druk, druk, druk. Dan kan een dag lang duren, kan ik je verzekeren.

Op het einde van de dag werd ik gelukkig ontslagen en mocht ik bij de farmacia, apotheek, een antibiotica-kuur ophalen. Antibiotica betekent dus ook: niet meer genieten van Italiaanse wijn. Maar goed, als dat het ergste is… dan onderga je dat zonder morren.

De ziekenhuiskosten

Of het nu is omdat ik een Italiaans paspoort en fiscaal nummer heb of omdat ik de zorgverzekeringskaart bij me had met het EHIC-logo (European Health Insurance Card): ik weet het niet. Maar ‘het dagje uit’ kostte me niets, nada, niente. Alleen de apotheek moest ik betalen.

Ik wist op dat moment nog niet af van het Convenant Samenloop Reis- en Zorgverzekeringen dat erin voorziet in afspraken tussen de reis- en zorgverzekering onderling over wie welke medische kosten voor zijn rekening neemt. Als consument hoef jij je daar dus geen zorgen over te maken.

EHIC op je zorgverzekeringpas © Claudia Zanin

© Foto: Claudia Zanin

Mijn tips om goed voorbereid op vakantie te gaan:

Verder lezen over dit onderwerp:

Skiën in Peio

De laatste dag van onze vierdaagse bij Skirama moet ik aandringen binnen het gezin. Zoveel Italianen die we spreken, zeggen dat we Peio zeker niet mogen overslaan. Het ligt in het Parco Nazionale dello Stelvio. Het op 1400 meter hoogte gelegen, afgelegen dorp Peio Fonti doet denken aan vroeger; het is klein en knus. In

Skiën bij Madonna di Campiglio

De derde dag besluiten we te gaan kijken hoe het is in Madonna di Campiglio. We parkeren de auto op de boven Madonna di Campiglio gelegen pas: Campo Carlo Magno. We weten dat vanuit daar de skilift naar de Passo Grosté gaat, op 2443 meter, onder het rotsmassief. Het is dus sneller en wie weet

Skiën vanuit Marilleva

Het in Val di Sole gelegen Marilleva is een ander dalstation van Skirama Dolomiti. Via dit dalstation kom je op de skipistes van Folgarida-Marilleva. Marilleva bestaat feitelijk uit twee verschillende stations, het dalstation Marilleva 900 en Marilleva 1400, een station hoger op de berg. We besluiten niet meer te rijden dan noodzakelijk, dus zetten de

Skiën bij Folgarida

Daolasa is de naam van het in het Val di Sole gelegen dalstation dat leidt naar de skipistes van Folgarida, horend bij het grotere Skirama Dolomiti. Het is natuurlijk het minst bekende dalstation; wat wil je als je moet concurreren met het ook tot Skirama behorende Madonna di Campiglio. Dat onbekende resulteert wel in een

Help, de Panettone is thuis alwéér op voor Kerst!

En ook dit jaar is het weer niet gelukt om van de Panettone af te blijven. En om heel eerlijk te zijn is de Pandoro (de versie zonder sukade en rozijntjes) ook al aangebroken… Het is zo lekker bij een vers gezette cappuccino of een dampende espresso… Het is overigens niet voor het eerst dat

Amatrice, alles voor het goede doel…

Een bijzonder verhaal over mamma Graziella, dochtertje Elisa en hun actie om geld te doneren voor het door de aardbeving getroffen en grotendeels verwoeste Amatrice. Een toonbeeld van hoe je als individu het verschil kunt maken. Soms ontmoet je mensen die indruk maken door hun bijzondere verhaal Graziella Wobben is er een van, of eigenlijk

Boer zoekt vrouw – Wim & Marit in Italie

Bij de uitzending van Boer zoekt vrouw op zondagavond 25 november was te zien dat Wim en Marit samen in Noord Italie, om precies te zijn, in Valsugana waren. Het deed mij terugdenken aan onze eigen ervaringen in deze afwisselende streek van Trentino-Alto Adige. Onze uitvalsbasis was een heerlijk hotel met uitzicht op het Lago

Burning Dolomites

© Foto: Frank Heuer Het zien van de Burning Dolomites is een van de dingen van mijn bucketlist. Dit indrukwekkende natuurverschijnsel is jaarlijks vanaf half september te zien in Val Gardena. Als je mazzel hebt natuurlijk, want het weer moet ook meezitten. Bucketlist In mijn geval zat het weer wél mee, maar niet op de

Partizanenlied Bella Ciao

Ik herinner me dat bij ons vroeger thuis de tranen over het gezicht van mijn moeder biggelden bij het horen van het partizanenlied ‘Bella Ciao’. Ik vond het een afschuwelijk lied, niet alleen omdat ik zag dat het haar nog steeds raakte en dus verdriet deed, maar ook door de snerpende stem van de vertolkster.

Giro d’Italia

Op 15 en 16 mei is de Giro d’Italia in Umbria, om precies te zijn in de steden Gualdo Tadino en in Assisi. Heel wat wielerliefhebbers zijn aan de buis gekluisterd. Maar ook voor Italieliefhebbers is de Giro d’Italia leuk om te volgen: je ziet prachtige beelden van het doorlopend wisselende landschap. Een van de