Aan boord van de Transiberiana d’Italia in winters Abruzzo

Transiberiana d'Italia Abruzzo © Claudia ZaninDe regione Abruzzo heeft lang geleden mijn hart gestolen. Waarom? Omdat de tijd er echt heeft stil gestaan, vooral als je het binnenland in gaat. De nostalgische trein Transiberiana Express sluit daar perfect bij aan. Slow travelend doorkruisen de uit de jaren 1920/1930 afkomstige rijtuigen de ruige en onherbergzame natuur van dit ten oosten van Roma liggend gewest. Normaliter zijn de vlakte in december bedolven onder een dik pak sneeuw – daar dankt de trein ook zijn naam aan. Een föhnwind heeft deze helaas, net voor mijn aankomst, grotendeels doen smelten. Het klimaat verandert…

Slow Travel train experience

Transiberiana Express Abruzzo © Claudia ZaninAan boord van een nostalgische wagon zie ik het ene mooie uitzicht na het andere aan me voorbijglijden. Mijn slow travel train experience is in de decembermaand. Maar het programma blijkt elke paar maanden te wisselen. De trein doet dan andere soste, haltes, aan.

Het leuke van de trein is dat je zelfs, na reservering, je fiets kunt meenemen. Zo kun je de prachtige omliggende natuur en plaatjes ontdekken in de natuurparken waar de trein doorheen rijdt. De lengte van de stops maken dit mogelijk. Wij hadden geen fiets mee; we hebben op een andere dag kunnen wandelen en fietsen in diverse natuurparken van Abruzzo. Ook een aanrader, trouwens. Er zijn echt zoveel leuke, bijzondere activiteiten te doen in Abruzzo!

Transiberiana d'Italia Sulmona © Claudia Zanin

De Transiberiana d’Italia vertrekt vanuit Sulmona

De trein vertrekt ’s ochtends vroeg uit Sulmona. De avond tevoren arriveer ik helaas pas laat. De winkels zijn al gesloten. Jammer want ik had mijn zinnen gezet op de confetti waar Sulmona zo beroemd om is. Bij elke battesimo, doop, of matrimonio, huwelijk, krijg je wel een zakje van die gesuikerde amandelen. De confetti na afloop van het diner smaken goed. Dat wordt una bella scusa, een mooie smoes, om in de toekomst nog eens terug te gaan. Een passeggiata door het stadje, na etenstijd bevestigt dat. Sulmona ervaar ik als een verrassing.

Op het station van Sulmona wacht een folkloristische groep ons op. Ze trekken tijdens de treinreis van wagon naar wagon en zorgen voor een boel allegria, vrolijkheid. Klinkt misschien vijftig plus, maar geloof me: het is prachtig om mee te maken. Het geeft een extra dimensie aan je bezoek. En misschien zelfs een kippenvelmomentje.

Transiberiana d'Italia © Claudia Zanin

Winterwonderland

In de decembermaand geniet je tijdens een ritje met de Transiberiana d’Italia van la magia dell’atmosfera natalizia, de magische kerstsfeer. De prachtige omgeving wordt afgewisseld met stops op plaatsjes met mercatini natalizi, kerstmarktjes, af. Je loopt langs de casette addobbate, versierde huisjes, bekijkt de uitgestalde kerststalletjes, geniet van lekkernijen en snuisterijen. De sfeervolle kerstverlichting komt in deze donkere dagen goed tot zijn recht.

Roccaraso

Onze eerste stop is in Roccaraso, een bij Italianen geliefde wintersportdorp. In de decembermaand is er een langgerekte en uitgebreide kerstmarkt. Er is genoeg tijd om deze te bezoeken. En om de uitgestalde kerststalletjes te bekijken. Een bezoek aan het huis van Babbo Natale hoort er ook bij. We struinen rond, drinken een cioccolata calda en snoepen van de in de buitenlucht gegrilde arrosticini abbruzesi. We hebben zelfs nog tijd voor due passi, een kleine wandeling.

Arrosticini abruzzesi © Claudia Zanin

Genieten van lekkernijen en snuisterijen

De trein wacht ondertussen geduldig op het station. Dat geeft gelijk de gelegenheid om de oude stoomlocomotief eens goed te bekijken. De hedendaagse locomotieven kunnen het gewicht van de wagons in combinatie met het te overbruggen hoogteverschil niet aan. Van 350 meter boven de zeespiegel gaan de treinwagons namelijk naar 1260 meter boven de zeespiegel.

Transiberiana d'Italia Abruzzo © Claudia Zanin Transiberiana Express Abruzzo © Claudia Zanin

Campo di Giove

Campo di Giove © Claudia Zanin Campo di Giove © Claudia Zanin

De volgende stop is het station van Campo di Giove. De bomen langs de weg naar het oude centrum bevatten vrolijke boomknuffelbreisels. Het eeuwenoude op een heuvel gelegen plaatsje leent zich om doorheen te dwalen. De oude stenen huizen rijzen omhoog in de smalle straatjes. Een heerlijke plek om rond te dwalen, winkeltjes met artigianato, ambachtelijke spulletjes, af te struinen en foto’s te maken. Een wirwar aan steegjes leidt uiteindelijk naar het historisch dorpsplein. Een klein kerstmarktje, een vuurkorf en kleurige lichtjes zorgen voor een incantevole, sprookjesachtig mooi, geheel.

Campo di Giove © Claudia Zanin

Bij het bestellen van een Vov, een soort van warme advocaat met slagroom, raak ik in gesprek met twee mannen die het kraampje bestieren. Ik ben benieuwd of ze hier wonen. De een is opgegroeid in Campo di Giove maar is het later ontvlucht. Hij vertelt dat ie na diverse omzwervingen zijn bruisende leven in Ibiza achter zich heeft gelaten en besloten heeft terug te keren naar het dorp waar zijn familie generatieslang woont. Het contrast kan haast niet groter zijn. Maar het is de rust, ruimte en natuur die de doorslag gaven, zo vertelt hij.

Campo di Giove © Claudia Zanin

Daarin staat hij niet alleen: tal van abruzzesi die verbonden zijn met het toerisme blijken uit liefde voor hun geliefde Abruzzo terug te keren. De heren verdienen ondertussen de kost met het organiseren van tal van sportieve activiteiten. En dus ook met het bestieren van een barretje. Als ik hen vertel dat Campo di Giove me doet denken aan Santo Stefano di Sessanaio dat vroeger ook een enorme leegloop kende, vertelt hij tot mijn plezier dat Campo di Giove nu ook met een Albergo diffuso bezig is. Een prachtige manier om meer leven in de brouwerij te krijgen, maar wel kleinschalig, dat is de voorwaarde.

Panchina gigante

Aan de rand van Campo di Giove staat een panchina gigante, gigantisch groot bankje. Je geniet er van een prachtig uitzicht en maakt je tegelijkertijd bewust van de nietigheid van de mens in het omliggende berglandschap.

Panchina Gigante, Campo di Giove © Claudia Zanin

De trein brengt ons uiteindelijk weer terug in Sulmona. Moe van de vele indrukken en een hele ervaring rijker stappen we uit. Mijn conclusie: je kunt inderdaad ook genieten van wintersport zonder de ski’s onder te binden. En om, net zoals ze in Abruzzo ook uitdragen: ‘Un altra montagna è possibile’, de bergen op een andere manier beleven. Sterker nog: deze invalshoek doet je zelfs intenser genieten van de natuur en rust.

Leestip: Italie.nl Abruzzo-special

Transiberiana Express Abruzzo © Claudia Zanin

© Foto’s: Claudia Zanin

De activiteiten en het artikel zijn mede mogelijk gemaakt door Bikelife.

Boek je vakantie en activiteiten in Abruzzo

Bekijk en boek hotels, activiteiten, workshops en belevenissen via de landkaart. Om activiteiten in plaats van hotels te zien, gebruik je de filters (de drie verticale streepjes) bovenin de kaart. Gebruik vervolgens de pijltjestoetsen om te selecteren wat je wilt zien. Verfijn desgewenst het resultaat door daarna meer criteria aan te vinken.

Verder lezen over dit onderwerp:

Skiën in Italie in het hoogseizoen

Al jarenlang ga ik vreemd. Qua skiën dan! Ieder jaar ga ik skiën in Oostenrijk – de laatste keer in Italie was zo’n 30 jaar gelden. Waarom? Omdat ik van skiën houd en van een feestje, samen met vrienden. Om dat laatste staat Oostenrijk bekend. De hoogste tijd om eens te ervaren hoe skiën in

Agritur Solasna

Omdat we gaan skiën in het Skirama Dolomiti skigebied en elke dag een ander deelgebied willen ontdekken, kiezen we voor een accommodatie die strategisch ligt en waar we bij ’thuiskomst’ niet meer de deur uit hoeven. Na het zoveelste enthousiaste verhaal nemen we de proef op de som en reizen af naar Agritur Solasna in

Skiën in Peio

De laatste dag van onze vierdaagse bij Skirama moet ik aandringen binnen het gezin. Zoveel Italianen die we spreken, zeggen dat we Peio zeker niet mogen overslaan. Het ligt in het Parco Nazionale dello Stelvio. Het op 1400 meter hoogte gelegen, afgelegen dorp Peio Fonti doet denken aan vroeger; het is klein en knus. In

Skiën bij Madonna di Campiglio

De derde dag besluiten we te gaan kijken hoe het is in Madonna di Campiglio. We parkeren de auto op de boven Madonna di Campiglio gelegen pas: Campo Carlo Magno. We weten dat vanuit daar de skilift naar de Passo Grosté gaat, op 2443 meter, onder het rotsmassief. Het is dus sneller en wie weet

Skiën vanuit Marilleva

Het in Val di Sole gelegen Marilleva is een ander dalstation van Skirama Dolomiti. Via dit dalstation kom je op de skipistes van Folgarida-Marilleva. Marilleva bestaat feitelijk uit twee verschillende stations, het dalstation Marilleva 900 en Marilleva 1400, een station hoger op de berg. We besluiten niet meer te rijden dan noodzakelijk, dus zetten de

Skiën bij Folgarida

Daolasa is de naam van het in het Val di Sole gelegen dalstation dat leidt naar de skipistes van Folgarida, horend bij het grotere Skirama Dolomiti. Het is natuurlijk het minst bekende dalstation; wat wil je als je moet concurreren met het ook tot Skirama behorende Madonna di Campiglio. Dat onbekende resulteert wel in een

Help, de Panettone is thuis alwéér op voor Kerst!

En ook dit jaar is het weer niet gelukt om van de Panettone af te blijven. En om heel eerlijk te zijn is de Pandoro (de versie zonder sukade en rozijntjes) ook al aangebroken… Het is zo lekker bij een vers gezette cappuccino of een dampende espresso… Het is overigens niet voor het eerst dat

Amatrice, alles voor het goede doel…

Een bijzonder verhaal over mamma Graziella, dochtertje Elisa en hun actie om geld te doneren voor het door de aardbeving getroffen en grotendeels verwoeste Amatrice. Een toonbeeld van hoe je als individu het verschil kunt maken. Soms ontmoet je mensen die indruk maken door hun bijzondere verhaal Graziella Wobben is er een van, of eigenlijk

Boer zoekt vrouw – Wim & Marit in Italie

Bij de uitzending van Boer zoekt vrouw op zondagavond 25 november was te zien dat Wim en Marit samen in Noord Italie, om precies te zijn, in Valsugana waren. Het deed mij terugdenken aan onze eigen ervaringen in deze afwisselende streek van Trentino-Alto Adige. Onze uitvalsbasis was een heerlijk hotel met uitzicht op het Lago

Burning Dolomites

© Foto: Frank Heuer Het zien van de Burning Dolomites is een van de dingen van mijn bucketlist. Dit indrukwekkende natuurverschijnsel is jaarlijks vanaf half september te zien in Val Gardena. Als je mazzel hebt natuurlijk, want het weer moet ook meezitten. Bucketlist In mijn geval zat het weer wél mee, maar niet op de