Zojuist las ik in La Repubblica online dat er een flinke scossa di terremoto, aardbeving, was in Noord-Italië met een epicentrum in Toscana. De aardbeving met een kracht van 5.2 op de schaal van Richter heeft op 10 km diepte plaatsgevonden. Gelukkig zijn er nu (een uur na de aardbeving) bij de vigili del fuoco, brandweer, geen hulpaanvragen of schademeldingen binnengekomen. Laten we hopen dat dit ook zo blijft. De schok was zowel in Emilia, Lombardia maar ook in de regione Veneto te voelen. Uiteraard is er paura, angst, in de gebieden en zijn veel mensen buiten.
De schok doet me terugdenken aan de aardbeving in Emilia-Romagna in 2012. De telefoon én mail stond roodgloeiend bij ons op kantoor. Of het nog wel veilig was om op vakantie te gaan naar Italia. “We gaan naar het Gardameer maar vragen ons af of het wel veilig is” – de aardbeving had zo’n 500 km verderop plaatsgevonden, maar toch heerste de angst dat het overal in Italia hommeles was. Immers het NOS-journaal had gezegd dat heel Noord-Italië te lijden had van de terremoto. Nu wil ik de gevolgen ervan zeker niet bagatelliseren, integendeel. Het is verschrikkelijk, zeker als er slachtoffers te betreuren zijn en als de gevolgen desastreus zijn. We hebben het in 2009 gezien in Abruzzo, maar wat er nu aan de hand lijkt te zijn, valt gelukkig in het niet in vergelijking bij toen.
Mijn angst is dat de media er weer voor gaan zorgen dat men massaal de vakantie annuleert. Dat gaat me te ver. En aangezien Toscana het populairste gebied is in Italia, houd ik mijn hart vast. Zou ik zelf dan wél op vakantie gaan? Já! Sterker nog, in de streek waar wij ieder jaar zitten (Friuli Venezia-Giulia), is er meer kans op aardbevingen dan elders. En tuurlijk baal je stevig als je er woont of op vakantie zit. Maar persoonlijk ervaar ik de reis ernaartoe als gevaarlijker dan de vakantie…